
Cédric Klapisch
Land:
Omschrijving:
In 1992 maakte hij zijn eerste speelfilm ‘Riens Du Tout’. Een jaar later werd hij door een tv kanaal gevraagd om een film te maken over het leven op high school in 1975. Deze film, ‘Le Péril Jeune’, had een erg klein budget en werd gemaakt met acteurs ‘Romain Duris’ en ‘Vincent Albaz’, die twee van zijn favoriete acteurs werden. Doordat de film een groot succes werd op televisie, werd de film twee jaar later uitgebracht in de filmtheaters.
In 1996 genereerde Klapisch grote internationale erkenning nadat hij twee uiteenlopende films had geregisseerd: ‘Chacun Cherche Son Chat’ en een aanpassing op de Franse theater komedie ‘Un Air De Famille’. De twee scriptschrijvers en hoofdrolspelers van het toneelstuk ‘Agnès Jaoui’ en ‘Jean-Pierre Bacri’ vroegen hem om het stuk om te zetten naar een film. De film ontving de ‘César Award’ voor het script en voor de beste mannelijke en vrouwelijke bijrol, ‘Jean-Pierre Daroussin’ en ‘Catherine Frot’. Drie jaar later, in 1999, bracht Klapisch ‘Peut-être’ uit.
Tijdens de film ‘Ni Pour, Ni Contre (Bien Au Contraire’, die een vertraging op liep in de productie, verzon Klapisch een nieuw low budget project. Dit werd de film ‘L’Auberge Espagnole’, die werd opgenomen in Spanje. De film werd een groot succes met de beste box-office ooit voor Klapisch. In 2005 filmde hij het vervolg op’ L'Auberge Espagnole’: ‘Les Poupées Russes’, waarin veel dezelfde acteurs voorkwamen.
Filmografie:
Ma part du Gâteau
Paris
Chacun cherche son chat
Ce qui me meut (1988)
Riens du tout (1992)
Le péril jeune (1994)
Poisson rouge (1994)
La chambre (1994)
Le Ramoneur des Lilas (1995)
Lumière et compagnie (1995)
Chacun cherche son chat (When the Cat's Away; 1996)
Un air de famille (1996)
Peut-être (1999)
L'auberge espagnole (2001)[3]
Ni pour, ni contre (bien au contraire) (2002)
Les Poupées Russes (The Russian Dolls; 2004)
Paris (2008)
Land:
Omschrijving:
De Franse filmregisseur Cédric Klapisch is geboren op 4 september in 1961 en komt uit een Joodse familie.
Hij studeerde cinema aan de Universiteit van Parijs. Hij werd afgewezen door de prestigieuze Franse filmschool IDHEC (Institut des hautes études cinématographiques). Op de Universiteit van New York werd hij wel toegelaten bij de filmschool. Rond 1980 begon hij met het maken van korte films zoals ‘In Transit’ of ‘Ce Quie Me Meut’. Hij werkte als scriptschrijver en werd regisseur van speelfilms. Ook maakte hij een natuurdocumentaire voor de Franse televisie.
Hij studeerde cinema aan de Universiteit van Parijs. Hij werd afgewezen door de prestigieuze Franse filmschool IDHEC (Institut des hautes études cinématographiques). Op de Universiteit van New York werd hij wel toegelaten bij de filmschool. Rond 1980 begon hij met het maken van korte films zoals ‘In Transit’ of ‘Ce Quie Me Meut’. Hij werkte als scriptschrijver en werd regisseur van speelfilms. Ook maakte hij een natuurdocumentaire voor de Franse televisie.
In 1992 maakte hij zijn eerste speelfilm ‘Riens Du Tout’. Een jaar later werd hij door een tv kanaal gevraagd om een film te maken over het leven op high school in 1975. Deze film, ‘Le Péril Jeune’, had een erg klein budget en werd gemaakt met acteurs ‘Romain Duris’ en ‘Vincent Albaz’, die twee van zijn favoriete acteurs werden. Doordat de film een groot succes werd op televisie, werd de film twee jaar later uitgebracht in de filmtheaters.
In 1990 maakte Klapisch nog drie korte films om het gebruik van condooms te promoten in de strijd tegen AIDS: ‘La Chambre’, ‘Le Poisson Rouge’ en ‘Le Ramoneur des Lilas’.
In 1996 genereerde Klapisch grote internationale erkenning nadat hij twee uiteenlopende films had geregisseerd: ‘Chacun Cherche Son Chat’ en een aanpassing op de Franse theater komedie ‘Un Air De Famille’. De twee scriptschrijvers en hoofdrolspelers van het toneelstuk ‘Agnès Jaoui’ en ‘Jean-Pierre Bacri’ vroegen hem om het stuk om te zetten naar een film. De film ontving de ‘César Award’ voor het script en voor de beste mannelijke en vrouwelijke bijrol, ‘Jean-Pierre Daroussin’ en ‘Catherine Frot’. Drie jaar later, in 1999, bracht Klapisch ‘Peut-être’ uit.
Tijdens de film ‘Ni Pour, Ni Contre (Bien Au Contraire’, die een vertraging op liep in de productie, verzon Klapisch een nieuw low budget project. Dit werd de film ‘L’Auberge Espagnole’, die werd opgenomen in Spanje. De film werd een groot succes met de beste box-office ooit voor Klapisch. In 2005 filmde hij het vervolg op’ L'Auberge Espagnole’: ‘Les Poupées Russes’, waarin veel dezelfde acteurs voorkwamen.
Zijn nieuwste film, ‘Paris’, werd in Februari 2008 uitgebracht.
Filmografie:
Ma part du Gâteau
Paris
Chacun cherche son chat
Ce qui me meut (1988)
Riens du tout (1992)
Le péril jeune (1994)
Poisson rouge (1994)
La chambre (1994)
Le Ramoneur des Lilas (1995)
Lumière et compagnie (1995)
Chacun cherche son chat (When the Cat's Away; 1996)
Un air de famille (1996)
Peut-être (1999)
L'auberge espagnole (2001)[3]
Ni pour, ni contre (bien au contraire) (2002)
Les Poupées Russes (The Russian Dolls; 2004)
Paris (2008)











